MENU
POČETNA
O NAMA —»
POSJETITE CRNU GORU
O CRNOJ GORI
GRADOVI I REGIJE —»
MANASTIRI   Crkve i Katedrale   Džamije i Kule
PRIRODA —»
KLIMA I METEO
GASTRONOMIJA —»
SLOBODNO VRIJEME I ZABAVA —»
SAOBRAĆAJ —»
SMJEŠTAJ —»
TRANSFERI
KRUZERI
IZLETI —»

 

 

 

Tel: + 382 78 119 110
Cell. + 382 67 733 177

 

E-mail: info@adrialine.me

 

 

 

 

Cetinjski manastir je osnovao Ivan Crnojević kada je povlačeći se ispred

turske najezde preneo svoju prijestonicu sa Oboda u Cetinjsko polje, i u skrovitoj podlovćenskoj kotlini podigao prvo dvorac (1482 godine) a zatim i manastir, prema zavjetu koji je godinu dana ranije dao pred Bogorodičinom ikonom u njenom hramu u Loretu.

 

Manastir s Bogorodičinom crkvom bio je završen do avgusta 1484, kad je vojvoda mogao da stavi kameni natpis: ”V ime Roždestva ti presveta Bogorodice, sazidah si sveti hram tvoj v leto 6992 (1483/84)”. Naredne godine, gospodar Ivan Crnojević je izdao manastiru povelju, pisanu na pergamentu, kojom mu poklanja mnoga dobra za izdržavanje. Tu je zatim preselio rezidenciju crnogorskog mitropolita sa ostrva Vranjine.

 

Od tog vremena Cetinjski manastir je sjedište crnogorskih vladika, crkvenih i

političkih poglavara zemlje, ali i meta napada otomanske sile. U prvobitnom obliku održao se sve do 1692. godine. Nastavljajući tradiciju Crnojevića, vladika Danilo je 1701. godine podigao novi manastir na mjestu gdje je bio Crnojevića dvor. U 18. vijeku ovaj manastir je nakon prodora Turaka na Cetinje porušen i ponovo

obnovljen.

 

U muzeju manastira se nalaze vrijedni predmeti iz srednjovjekovne prošlosti:

epitrahilj Save Nemanjića, kruna Stefana Dečanskog crkvena zastava Balšića, pečat i štap Ivana Crnojevića. Tu se nalazi i vrijedna zbirka ikona i srednjevjekovnih rukopisa, nastalih na pergamentu ili hartiji, kao i mnoge rijetke knjige, medju kojima i “Oktoih”, štampan 1493/94, u prvoj ćiriličnoj štampariji Ivana Crnojevića.

 

U Cetinjskom manastiru se nalaze i dvije hrišćanske relikvije: Ruka Svetog Jovana Krstitelja i Čestica Časnog Krsta.

 

Prema hrišćanskom predanju, prorok Jovan je krstio Isusa u vodi Jordana, na čiju je obalu došao da bi propovijedao i pripremio narod na dolazak Spasitelja. Po nalogu cara Iroda, kažnjen je odrubljivanjem glave, a njegovo tijelo je sahranjeno u samarskom gradu Sevastiji.

 

Dalju sudbinu ove hrišćanske relikvije dobrim dijelom su odredjivali istorijski dogadjaji, tako da je ona iz Antiohije poslije 9 vijekova, prenijeta u Jerusalim, Konstatinopolj, na Rodos i na Maltu. Ruskom caru Pavlu I, vitezovi Maltšekog reda predali su je 1799. godine, zajedno sa dijelom časnog krsta na kojem je Isus Hrist bio razapet i čudotvornom ikonom Bogorodice Filermske, poslje čega se ona nalazila u carskoj rezidenciji u Gatcini i potom u crkvi Zimskog dvorca u Sankt Peterburgu.

 

Poslije revolucije 1917. godine, relikvije su prenijete iz Rusije. Do smrti ih je čuvala Marija Fjodorovna, majka posljednjeg ruskog cara Nikolaja Romanova. Poslije njene smrti, njene kćeri su predale relikviju ruskom mitropolitu Antoniju (Hrapovickom). Mitropolit je svetinje smjestio u pravoslavni hram u Berlinu, a onda zajedno sa njima se preselio u Srbiju, u Sremske Karlovce i povjerio ih kralju Aleksandru Karađorđeviću.

 

Svetinje su čuvane u pridvornom hramu Svetog Andreja Prvozvanog uz Bijeli dvor na Dedinju, a po početku Drugog svjetskog rata, kralj Petar II predao ih je manastiru Ostrog, čiji ih je arhimandrit sakrio, gdje su ostale sve do 1952. godine.

 

Tada su ih vlasti pronašle i 1978. godine, ruku Svetog Jovana predale Cetinjskom manastiru, dok su ikonu ustupile na čuvanje cetinjskom Narodnom muzeju.